معرفی فیلم: خیلی دور،خیلی نزدیک
کارگردان: رضا میرکریمی
**********************
خلاصه داستان: محمود عالم فوق تخصص مغز و اعصاب است. او برعکس کارش در روابط خانوادگی مرد موفقی نیست. همسرش نیز در خارج از کشور زندگی می کند. در زمینه ی اعتقادات مذهبی نیز چندان متعهد نیست. محمود مدتی است که از سردرد های پسرش سامان نگران است. همکارش به او می گوید که سامان تومور مغزی بسیار وخیمی دارد. پسرش سامان و دوستش نگین که علاقه ی شدیدی به نجوم دارند برای یک مسابقه با یک گروه نجوم از شهر خارج می شوند. محمود نیز به دنبال پسرش می رود تا او را برگرداند و در این سفر با دنیایی متفاوت با آنچه برای خود ساخته بود روبرو می شود.
**********************
فیلم تحسین شده میر کریمی موضوعی را دنبال می کند که در این دوران بسیاری از انسانها بدان مبتلا شده اند، پوچی . این فیلم با محور قرار دادن پزشکی که در درمان فرزندش ناتوان است، خواسته هر چه بیشتر شرایط را برای طغیان روحی شخصیت اصلی فیلم فراهم کنند. بیماری فرزند و تلاش برای یافتنش شرایطی را به وجود می آورد تا پدر در تنهایی خود، بیشتر به آن چیزهایی بیاندیشد که تا بحال بدان ها نمی اندیشید، خدا کیست ؟ کجاست ؟ من که هستم ؟ و مسائلی که او را تا سرحد کفر پیش می برد. کفری که از ناتوانی و عجزش حاصل شده است. دکتری که بیماران بسیاری را از مرگ حتمی نجات داده ، اکنون در درمان عزیزترین کس خود ناتوان است و اشک هایش که از سر تسلیم شدن در برابر سرنوشت و قبول ضعفش جاری می شود، پذیرفتن این حقیقت را نشان می دهد که او آن چیزی که فکر می کرده نیست ؛ و ایجاست که اولین نشانه های تحول در او به وجود می آید. و زمانی که خود حضور مرگ را احساس می کند و خود را تسلیم آن می بیند، معجزه ای او را تطهیر می کند، گویا بازگشت نوار دوربین به عقب در حقیقت برگشت قهرمان ما به گذشته ای است که آن را فراموش کرده است. گذشته شیرینی که نگاه تلخ حال را برای او بجا گذاشته است. و در آخر زمانی که پسرش برای نجات او دستش را بلند می کند، میتوان آن را دستی یاری ای دانست که از آسمان بسوی او بلند می شود و نشان دهنده ی فرصتی دوباره و بازگشت او به حقیقتی است که آن را از دست داده بود. و آن ایمان است، ایمان.
نکته ای که در خیلی دور خیلی نزدیک نظرم را بسیار جلب کرد فیلمبرداری تاثیر گذارش بود که حس تنهایی و بحرانی که شخصیت اصلی فیلم گرفتار آن است را به خوبی نمایش می دهد. از نظر من خیلی... فیلمی جشنواره ای بود که چندان مناسبتی با مضامین مورد قبول آکادمی اسکار نداشت. و انتخاب آن به عنوان نماینده ایران در این مراسم کار چندان پسندیده ای نبود ؛ و همه دیدیم که نبود !
